اسپانیا

امروز اسپانیا به طرز عجیبی دلربائی کرد و پیروزی دلنشینی به دست آورد. هر چند وقتی صحبت از تیم ملی می شود ارجاع آن به باشگاه چندان معقول نیست اما وقتی در لیست 11 نفره تیم 7 نفر آن از بارسلونا می آید، نمی توان ضرباهنگ منظم این تیم را بی ربط به بارسلونا دانست. تیم اسپانیا نواخت و نواخت تا پیروز شد. درود بر این مردان تاریخ ساز و به امید قهرمانی! هر چند که حتی اگر قهرمان نشوند هم چیزی از ارزشهایشان کم نمی شود. 

جام جهانی 9

بازی اسپانیا و آلمان ذهن من را مشغول کرده است. معتقدان به آلمان به نتایج و پیروزی های قاطعش استناد می کنند و منتقدان اسپانیا به پیروزی های خفیف 1-0 در دو بازی مرحله دوم و بازی های نه چندان منسجم نسبت به بازی های یورو 2008 اشاره دارند. با وجودی که اعتقاد دارم تیغ اسپانیا همچون بازیهای یورو برنده نیست اما فراموش نکنیم که پرتغال در طول چهار بازی اش در جام جهانی تنها یک گل خورد که از اسپانیا خورد. همینطور پاراگوئه در پنج بازی اش تنها دو گل دریافت کرد که یکی از اسپانیا بود و یکی هم از ایتالیا. این نشان می دهد که هر دو تیم پرتغال و پاراگوئه نمایش دفاعی نسبتا منسجمی در طی جام از خود نشان داده اند و اسپانیا نشان داده که علیرغم دفاع چند لایه و پرتعداد هر یک از این دو تیم راه گل زدن به هر یک از آنها را پیدا کرده است.

در بازی نیمه نهایی آلمانی قرار دارد که در طی بازی هایش تنها 2 گل دریافت کرده است. یکی از صربستان و یکی هم از انگلیس (هر چند که از انگلیس کل دیگری دریافت کرد که داور ندید) و این نشان می دهد که اسپانیا با یک خط دفاع منسجم باید مصاف کند. تجربه نشان داده است که اسپانیا با صبر و حوصله فراوان و با اتکا به بازی ریز و تکنیکی و نفوذ از میانه میدان توانسته است تیمهایی که خوب دفاع می کنند را شکست بدهد. به امید اینکه بازهم این کار را روز چهار شنبه انجام دهد. شاید قبل از این بازی مهم باز هم درباره این بازی نوشتم.

جام جهانی 8

امروز بازی های یک چهارم نهایی انجام شد و آلمان و اسپانیا هم راهی بازی مرحله نیمه نهایی شدند. آنچه بارز بود بازی خوب آلمان مقابل آرژانتین بود. از امروز تعداد زیادی فوتبالدوست آلمان را قهرمان مسلم جام دانسته اند که دوست دارم با تحلیل بازیهای اخیر آلمان در این مورد بنویسم.

این سومین پیروزی آلمان با 4 گل بود. هر دو پیروزی قبلی مقابل تیمهای خوبی چون استرالیا و انگلیس بوده و این نشان از آن است که این پیروزی ها اتفاقی نبوده و آلمان با شایستگی این پیروزی های خیره کننده را به دست آورده است.

آلمان در این سه بازی در دقایق ابتدایی به گل رسیده است (پودولسکی در دقیقه 8 مقابل استرالیا- کلوزه دقیقه 20 مقابل انگلیس و مولر دقیقه 3 مقابل آرژانتین). آلمان در هر یک بازیهایی که با چهار گل برده است اقلا دو گل بین دقایق 65 تا 75 به ثمر رسانده است. این یعنی که آلمان درست در لحظاتی که حریف سعی دارد با تمرکز بر روی دروازه اش کار را به تساوی بکشد یا اختلاف را کم کند ضربه کاری را می زند.

آلمان یک تیم بسیار خوب و یکدست است اما چهار بازیکن شاخص دارد. شواین اشتایگر، پودولسکی، مولر و یکی هم اوزیل. در هر یک از بازیهایی که آلمان حریف را با گلهای زیاد شکست داده، این بازیگنان در همان دقایق طلایی آلمان یعنی 65 تا 75 با اتکا به نیروی جوانی و دوندگی و جنگندگی مثال زدنی گلساز یا گلزن تیمشان بوده اند.

آن سوی قضیه، در جائیکه آلمان زود به گل اول نرسیده است، مثل بازی با صربستان یا غنا، آلمان چندان فوق العاده ظاهر نشده است. در بازی مقابل صربستان که ابتدا گل خورده، بازنده بوده (توام با یک اخراج) و در بازی مقابل غنا هم که نیمه اول مساوی بوده بازی را برد خفیف 1-0 به پایان برده است.

آلمان در شرایطی پا به مرحله نیمه نهایی می گذارد که با حذف کردن دو غول بزرگ فوتبال دنیا که ستارگان زیادی را در تیمشان دارند روحیه مناسبی دارد و با اتکا به این روحیه و جوانان جنگنده می آید تا اسپانیا را هم از سر راه بردارد تا چون 8 سال پیش به فینال رود. اما آیا اسپانیا هم چون آرژانتین و انگلیس در مرحله حذفی به زانو در می آید؟

اینکه اسپانیا بازیکنان بزرگ زیادی چون ژاوی، اینیستا، ژابی آلونسو، دیوید ویا، فابرگاس و حتی فرناندو تورس دارد هراسی در دل آلمان نمی اندازد چرا که در انگلیس بزرگانی چون لمپارد تری و رونی و در آرژانتین هم امثال مسی، توز، هیگوائین و آگوئرو حضور داشتند. صرف داشتن ستارگان بزرگ ضامن برتری نیست اما معتقدم اسپانیا به خاطر نوع بازی اش از پیش بازنده به آلمان نیست.

شکر

خدایا شکرت! همین!

جام جهانی 7

بی شک یکی از بهترین و تاثیرگزارترین ستاره های جام جهانی دیوید ویا است. دیوید ویا که بیشتر دوران فوتبال حرفه ای اش را در والنسیا گذراند قبل از آغاز جام جهانی به بارسلونا پیوست. هوش و تدبیر مدیران بارسلونا در انعقاد قرارداد با دیوید ویا قابل تقدیر است چرا که با این عملکرد درخشان همین امروز باید دو برابر بابتش پول می دادند. 

در بحث استعداد یابی و بازیکن یابی دو مربی فوق العاده در دنیا وجود دارند. یکی سر الکس فرگوسن و یکی هم آرسن ونگر. این دو نشان داده اند که در طول فعالیتشان به عنوان مربی بازیکنیان گمنامی را به تیمشان آورده اند و از آنها ستارگان بسیار بزرگی ساخته اند. امسال سر الکس خاویر هرناندز مهاجم گمنام مکزیک را قبل از جام جهانی به تیم منچستر اضافه کرد. بازی فوق العاده هرناندز خصوصا جلوی آرژانتین این سوال را برای من به وجود آورد که چگونه سر الکس امثال این استعدادها را در حالی که در باشگاههای گمنامی چون باشگاههای مکزیک بازی می کند می بیند و کمتر اشتباه می کند.

جام جهانی 6

اینجا و آنجا

 وقتی فرانسه دچار آن اختلافات درون اردوئی شد و نتایج بدی در جام جهانی به بار آورد ابتدا رئیس فدراسیون فوتبالش استعفا داد. بعد هم دومنک عذرخواهی کرد و جایش را به لوران بلان که از پیش برای جانشینی اش مشخص شده بود داد. در ایتالیا هم بعد از ناکامی بزرگ اش مارچلو لیپی از تیم ملی کنار رفت و امروز خبرگزاری فارس به نقل از آسوشیتد پرس نوشت:

"پس از آنکه ایتالیا در مرحله گروهی به عنوان تیم چهارم گروه خود با جام نوزدهم وداع کرد مقامات فدراسیون فوتبال ایتالیا تصمیم گرفتند بلافاصله پروژه آماده سازی برای جام ملت‌های اروپا 2012 را کلید بزنند.

چزاره پراندلی به عنوان سرمربی جدید ایتالیا معرفی شده و به زودی برنامه دو ساله خود را برای قهرمانی ایتالیا در اروپا به فدراسیون فوتبال این کشور تقدیم خواهد کرد. جوانگرایی و کنار گذاشتن قسمت اعظمی از بازیکنان پا به سن گذاشته اولین قدم پراندلی در این پروژه خواهد بود."

حالا وقایع 1 سال و نیم پیش فوتبال خودمان را یادآوری کنیم. تیم ملی با علی دایی در وسط مسابقات انتخابی جام جهانی باخت. ابتدا رئیس فدراسیون گفت از دایی حمایت می کند. بعد اخراجش کردند و بعد از یک عالمه بحث و مشورت مایلی کهن را گذاشتند. مایلی کهن به جای آنکه به کار تیم ملی برسد شروع کرد به دعوا با قلع نویی و بازهم اخراجش کردند. این بار رفتند آقای شومن رو آوردند و در قدم اول قول داد تیم را ببرد جام جهانی و گفت دو کره را مثل کف دستش می شناسد. خلاصه تیم از 3 بازی 2 تا را مساوی کرد و یکی را به زور در تهران برد و حذف شد. بعد نه تنها هیچکس استعفا نکرد و جایش را به کس دیگری نداد بلکه قرارداد قطبی را 2 سال دیگر تمدید کردند و قطبی قول قهرمانی داد و جوانگرایی. اما مدام عقیلی، کریمی، جلال حسینی، پژمان نوری و ... به تیم ملی دعوت می شدند و می شوند!! این است حکایت ما و آنها. اینکه می شود به این امیدوار بود که ایتالیا 2 ال دیگر قهرمان اروپا شود و ایران عمرا بتواند کاری از پیش ببرد.

به یاد وطن :)

ای دیار خوب من ، همیشه جاوید
ای شکوه بی کران ، همیشه خورشید
من زمین تشنه ام ، تویی تو باران
من خزانی بی فروغ تویی تو بهاران
ای طلوع بی غروب ، باران نوبهار
به چشم من بتاب ، به وجودم ببار
ای ترانه ی درود ، بر لب با بمان
تو صدای بودنی ، صدای عاشقان
ای دیار خوب من ، تو تسّلایی ،
فروزان ستاره در ، امروز و فردایی
از تو با گفتنم ، ای سرودم تو
گفتن و شکفتنم ، بود و نبودم تو
ای طلوع بی غروب ، باران نوبهار
به چشم من بتاب ، به وجودم ببار
تو امید جاودان ، من از تو لبریز
ای دیار خوب من ، تو عزیزی عزیز

زنده باد محمد نوری که هر بار این ترانه را می شنوم برای وجود نازنینش آرزوی سلامتی و طول عمر دارم.

جام جهانی 5

میگن تو همین دنیا دار مکافاته و نتیجه بعضی کاراتو می بینی. فرانسه به خفت بار ترین نحو ممکن از جام جهانی حذف شد. این نمی تونه نتیجه اون بازی ناجوانمردانه تیری آنری مقابل ایرلند و اون گلش با دست باشه؟