در دوران بچگی و نوجوانی پرسپولیس دفاع چپی داشت که به نظر من تیم ملی ما و پرسپولیس هرگز بهتر از آن را به خود ندید و او همانا مجتبی محرمی بود. مجتبی محرمی که فکر می کنم بعد از بازی های جام ملتهای آسیا 1996 فوتبال ملی را کنار گذاشت و یکی دو سال بعدش هم با پرسپولیس و فوتبال خداحافظی کرد، دیگه ازش هیچ خبری نشنیده بودم. امروز عکسهای مراسم ختم مادر فیروز کریمی رو در سایت تبیان می دیدم و در میان عکسها محرمی را با عینک و موهای جو گندمی دیدم. محرمی که در عین فنی بودن یکی از بد اخلاق ترین بازیکنان ما هم بود و بسیاری از سالهای فوتبال خودش را در محرومیت گذراند پیر شده بود. با تمام این بد اخلاقی هاش خوشم میومد ازش چون خیلی متعصب فوتبال بازی می کرد.