دیروز به پیشنهاد پویان بعد از مدتها رفتم سایت آرین ورد و قسمت اول سریال تلویزیونی خاک سرخ رو که یکی دو سال پیش از تلویزیون ایران پخش شد رو دانلود کردم. خب ما عاشق کارهای ابراهیم حاتمی کیا بودیم و هستیم و از اون بیشتر عاشق بازی پرویز خان پرستویی، همشهری عزیز ما! خلاصه من که قصد دیدن سریال رو به صورت تدریجی داشتم، محو سریال شدم و همینطور 14 قسمت رو دانلود کردم و پشت سر هم دیدم تا ساعت پنج و نیم بامداد امروز که یکسره سریال رو دیدم و نمومش کردم. داستان غم انگیز سقوط خرمشهر در قالب یک زندگی خانوادگی و احساسی به زیبایی بیان شده بود که با بازی خوب پرویز پرستویی  زیبا و زیبا تر میشد. هر چند که ایرادات واضحی در سریال بود که در پایان خود ابراهیم حاتمی کیا بهش اشاره کرد ولی برای من دیدن این سریال علاوه بر زیبایی های تصویری و حس های زیبای دفاع مقدس، یادآور لحظات قشنگی بود که با امیر حسین در خونه شون داشتیم و فیلمهای حاتمی کیا رو با هم می دیدیم و آثارش رو از روی کتاب حاتمی کیا، فیلمساز مولف بررسی میکردیم. شاید این جذابیت نهفته باعث میشد که نتونم چشم از سریال بردارم و یک نفس فیلم رو تا آخر ببینم. امیرحسین عزیز هم این هفته قراره که دفاع بکنه از پایان نامه اش و رسما کارشناس ارشد بشه. براش آرزوی موفقیت میکنم و با این عکس که جزو آخرین عکسهای مشترک ما در ایران بود یاد اون لحظات رو زنده کنم.

تا بعد

ی.ه.م